La unuan de julio mi estas survoje norden. Mia celo estas Taivalkoski, kiu situas proksimume duonvoje inter la plej suda kaj plej norda partoj de Finnlando. Mi jam preterpasis la urbon Kajaani, kaj nun proksimiĝas al Hyrynsalmi. Ĉe la limo de la komunumo min salutas granda flava ŝildo. Estas mapo de Finnlando, kun la norda parto montrita nigra, kun kvarlingva finna-sveda-angla-germana teksto “Boacbreda regiono”.

La vojoj en la nordo estas bonaj kaj ne multas aŭtoj survoje. Ĉi tie eĉ mankas la “ladaj policistoj”, tiuj aŭtomataj ĉe-vojaj fotiloj, kiuj kaptas trorapidulojn sur pli sudaj ŝoseoj. Ĉio ŝajnas tenti al plia rapido, sed prefere iom malpezigu la piedon sur la gaspedalo. Oni fakte vidas tie boacojn, multe pli ofte ol alkojn en la sudo, kvankam la sudaj vojoj dense avertas pri alkoj. – Ne tre longe mi devas atendi:

Ili ŝajnas trankvilaj, tute indiferentaj pri mi, kaj nur malrapide ili paŝas flanken kaj lasas min plu veturi. Ankoraŭ dekojn da kilometroj, kaj mi alvenas al provinca limo.

Jen jam la nomo de mia vojaĝa celo: jen komenciĝas la k omunumo Taivalkoski, sed mi devas plu veturi preskaŭ kvardekon da kilometroj por atingi la centron. Baldaŭ tamen jam videblas io, kio kaptas mian atenton kaj instigas ne tro rapidi: estas butiko ĉe la vojo, ankaŭ kun kafejo-manĝejo, kaj sur ĝia muro mi vidas ŝildon “ARBAR-BAR”. Iu ŝatis ludi per vortoj: tute klare estas Esperanto tie, ĉar mi estas nun en la vilaĝo Metsäkylä (metsä = arbaro, kylä = vilaĝo). Baldaŭ videblas alia vivsigno pri la internacia lingvo:

Ĉe vojkruciĝo mi vidas tabulon fiksitan al fosto de elektra lineo: “Esperanto 2.6 km”. Sube estas aliaj tekstoj en la finna, kaj la unua el tiuj diras: “Muzeoj 2.6”. Tion mi devas vidi. Mi faris albumon el fotoj pri mia vizito tie por ke ankaŭ vi gustumu la interesan lokon, kie mi renkontis la lokan aktivulinon Aini Vääräniemi. Per “aktivulino” mi celas ne esperantan aktivecon, ĉar Aini estas unuavice prezidanto de la societo de vilaĝanoj de Metsäkylä. Sed, kompreneble, ŝi bone reprezentas tie ankau la internacian lingvon.

Por vidi ion el miaj spertoj tie, rigardu la albumon “Al Zamenhof-arbaro”.

Bedaŭrinde, mia devojiĝo en Metsäkylä devis esti mallonga, ĉar mia vojaĝa celo troviĝis aliloke en Taivalkoski. Sed post tiom amika akcepto kaj tiom da vidindaĵoj, oni revas iam reveni. Kiu scias. Koran dankon al Aini Vääräniemi, al ŝiaj gefiloj kaj al la gastanta junulo, kiuj gvidis min.

Per ŝildoj pendantaj en la Zamenhof-arbaro de la Arbara Vilaĝo, mi vidis, ke jam esperantistoj el plej diversaj landoj vizitis la vilaĝon. Kial ne ankaŭ vi vizitu en Metsäkylä kaj en la vasta komunumo Taivalkoski, kiun la finnoj konas kiel hejmlokon de la verkisto Kalle Päätalo? Päätalo apenaŭ estas tre konata eksterlande, sed en Roterdamo oficas eble la plej mondvaste konata figuro el Taivalkoski, t.e. Osmo Buller, la ĝenerala direktoro de UEA.

***

Vidu kie situas la vilaĝo Metsäkylä (la loko kiun montras la lasta bildo ĉi-supre) sur mapo de Finnlando: sur tutlanda mapo aŭ precizigite sur detala mapo.